فلک زود رنجید از میزبانی

در این باغ دلکش که گیتیش نامست

قضا و قدر میکند باغبانی

بگلزار، گل یک نفس بود مهمان

بیا تا خرامیم سوی گلستان

بنظاره دولت بوستانی

سحر ابر آذاری آمد ز دریا