دیگر ز نرد هستیم امید برد نیست

هر زیر و بم که گفت قضا، من نواختم

تا خیمه وجود من افراشت بخت گفت

کاز بهر واژگون شدنش برفراختم

کاز طاق و جفت، آنچه مرا بود باختم

منظور و مقصدی نشناسد بجز جفا

من با یکی نظاره، جهان را شناختم