باندوهی بسوزی خرمنی را

بدین بی مایگی بازارگانی

نهی بر پای هر آزاده بندی

رسانی هر وجودی را گزندی

کشی از دست مهری دامنی را

غبارت چشم را تاریکی آموخت

شرارت ریشه اندیشه را سوخت