کشی از دست مهری دامنی را

نهی بر پای هر آزاده بندی

رسانی هر وجودی را گزندی

باندوهی بسوزی خرمنی را

غبارت چشم را تاریکی آموخت

شرارت ریشه اندیشه را سوخت

دو صد راه هوس را چاه کردی