مرا دلسردی ایام بگداخت

بکردار تو خود را می ستودم

مرا هم بود شادیها، هوسها

چمنها، مرغها، گلها، قفسها

همان ناسازگاری، کار من ساخت

چراغ شب ز باد صبحگه مرد

گل دوشینه یکشب ماند و پژمرد