رست چون موی سیه، موی سپید

هر که بر خوشه من کرد نگاه

سپهی بود جوانی که شکست

پیری امروز برانگیخت سپاه

چه خبر داشت که دارند اکراه

رنگ بالای سیه بسیار است

نیستی از خم تقدیر آگاه