می گرفتی گر به همت رشته ای

از برای ماست، نز بهر شما

گر به کار خویش می پرداختی

خانه ای زین آب و گل می ساختی

داشتی در دست خود سر رشته ای

عارفان، از جهل رخ برتافتند

تار و پودی چند در هم بافتند