تار و پودی چند در هم بافتند

می گرفتی گر به همت رشته ای

داشتی در دست خود سر رشته ای

عارفان، از جهل رخ برتافتند

دوختند این ریسمان ها را به هم

از دراز و کوته و بسیار و کم

رنگرز شو، تا که در خم هست رنگ