آن شاخ که سر بر کشد و میوه نیارد

کو دعوی دیروزی و آن پایه و مقدار

خندید برو شعله که از دست که نالی

ناچیزی تو کرد بدینگونه تو را خوار

فرجام بجز سوختنش نیست سزاوار

جز دانش و حکمت نبود میوه انسان

ای میوه فروش هنر، این دکه و بازار