شکستم، ولی سنگ و انکشت را

دلت گر ز اندیشه خون کرده ام

بچهر، آب و رنگت فزون کرده ام

بریدم، ولی تیره و زشت را

چو بینند روی دل آرای تو

چو آگه شوند از تجلای تو

چو پرسند از موج این آبها