بپیش اندر آوردشان چون سزید

چو سالار هشیار بشنید رفت

بنزدیک خسرو خرامید تفت

بگفت آنچ بشنید و فرمان گزید

بکش کرده دست و زمین را بروی

ستردند زاری کنان پیش اوی

که ای شاه پیروز جاوید زی