کانکه راهت نمود، گمراهی است

از پی کاروان آز مرو

که درین ره، بهر قدم چاهی است

سالها رفتی و ندانستی

قصه تلخیش دراز مکن

زندگی، روزگار کوتاهی است

بد و نیک من و تو می سنجند