ز خار حادثه، تیه وجود خالی نیست

خلید خار درشتی بپای طفلی خرد

بهم برآمد و از پویه باز ماند و گریست

بگفت مادرش این رنج اولین قدم است

هنوز نیک و بد زندگی بدفتر عمر

نخوانده ای و بچشم تو راه و چاه، یکیست

ز پای، چون تو در افتاده اند بس طفلان