هنوز نیک و بد زندگی بدفتر عمر

بهم برآمد و از پویه باز ماند و گریست

بگفت مادرش این رنج اولین قدم است

ز خار حادثه، تیه وجود خالی نیست

نخوانده ای و بچشم تو راه و چاه، یکیست

ز پای، چون تو در افتاده اند بس طفلان

نیوفتاده درین سنگلاخ عبرت، کیست