چو سال عمر تبه شد، چه یک، چه صد، چه دویست

بچشم آنکه درین دشت، چشم روشن بست

تفاوتی نکند، گر ده است چه، یا بیست

چو زخم کارگر آمد، چه سر، چه سینه، چه پای

هزار کوه گرت سد ره شوند، برو

هزار ره گرت از پا در افکنند، بایست