هزار کوه گرت سد ره شوند، برو

تفاوتی نکند، گر ده است چه، یا بیست

چو زخم کارگر آمد، چه سر، چه سینه، چه پای

چو سال عمر تبه شد، چه یک، چه صد، چه دویست

هزار ره گرت از پا در افکنند، بایست