بخنده، پیر خردمند گفت تند مرو

مرا خبر ز ره و رسم مهربانی نیست

خوش نیافتم از روزگار سفله دمی

از آن خوشم که سپنجی است، جاودانی نیست

که پرتگاه جهان، جای بدعنانی نیست

چو بنگری، همه سر رشته ها بدست قضاست

ره گریز، ز تقدیر آسمانی نیست