ریخت ز چشم آب و بسر خاک کرد

با همه کس، نرد کرم باختی

صبحدمی، روی ز مردم نهفت

هر در طاعت که توان سفت، سفت

گرد ز آئینه دل، پاک کرد

حلقه بدر کوفت زنی بی نوا

گفت که رنجورم و خواهم دوا