کسی بجز تو، نکردست در خرابه مکان

چرا ز گوشه عزلت، برون نمیئی

چه اوفتاده که از خلق میشوی پنهان

کسی بجز تو، نبستست چشم روشن بین

اگر بجانب شهرت گذر فتد، بینی

بسی بلند بنا قصر و زرنگار ایوان

چرا ز فکرت باطل، نژند داری دل