مرا نگر، چه نکو رای و نغز گفتارم

ببین چگونه بسر میبرند وقت و زمان

اگر که همچو منت، میل برتری باشد

گهت بدست نشانند و گاه بر دامان

ترا ضمیر، بداندیش و الکنست زبان

بما، هماره شکر داده اند، نوبت چاشت

نخورده ایم بسان تو هیچگه غم دان