نکرد رهرو عاقل، بهر گذر گه خواب

نداد دیده ما را نصیب، جز پیکان

بسوخت خانه ما زاتش حوادث چرخ

نه مردمیست ز همسایه خواستن تاوان

نچید طائر آگاه، چینه از هر خوان

چه سود صحبت شاهان، چو نیست آزادی

چرا دهیم گرانمایه وقت را ارزان