بسوخت خانه ما زاتش حوادث چرخ

برای همچو منی، شوره زار شد شایان

هر آنکسی که تو را پیک نیکبختی گشت

نداد دیده ما را نصیب، جز پیکان

نه مردمیست ز همسایه خواستن تاوان

نکرد رهرو عاقل، بهر گذر گه خواب

نچید طائر آگاه، چینه از هر خوان