هر آنکسی که تو را پیک نیکبختی گشت

ولی نه بوم سیه روز، مرغکی خوشخوان

فروغ چهر گل، آن به که بلبلان بینند

برای همچو منی، شوره زار شد شایان

نداد دیده ما را نصیب، جز پیکان

بسوخت خانه ما زاتش حوادث چرخ

نه مردمیست ز همسایه خواستن تاوان