بتندی گفت کای مسکین نادان

که فارغ گشته از هر کس، جز از خویش

نه اش پروای از پای اوفتادن

نه اش سودای کار از دست دادن

چرائی فارغ از ملک سلیمان

مرا در بارگاه عدل، خوانهاست

بهر خوان سعادت، میهمانهاست