بهر خوان سعادت، میهمانهاست

بتندی گفت کای مسکین نادان

چرائی فارغ از ملک سلیمان

مرا در بارگاه عدل، خوانهاست

بیا زین ره، بقصر پادشاهی

بخور در سفره ما، هر چه خواهی

به خار جهل، پای خویش مخراش