بر گل رخساره ای تابید و رفت

موج و سیل و فتنه و آشوب خاست

بحر، طوفانی شد و ترسید و رفت

همچو شبنم، در گلستان وجود

مدتی در خانه دل کرد جای

مخزن اسرار جان را دید و رفت

رمزهای زندگانی را نوشت