ز دشمن بترسید سبکسر بود

بدو گفت خسرو که ای پر هنر

همیشه بپیش بدیها سپر

کسی را کجا چون تو کهتر بود

بگرگین میلاد گفت آنگهی

که بیژن بتوران نداند رهی

تو با او برو تا سر آب بند