نمیکرد دیوانه دیگر خروش

مه از دیده پنهان و در راه، چاه

بخفتند مرغان باغ و قفس

شباویز افسانه میگفت و بس

نمی آید آواز دیگر به گوش

بجز ریزش سیل از کوهسار

بجز گریه کودک شیرخوار