سبوئی شکست و فرو ریخت آب

شکایت کنان، گه ز سر، گه ز پشت

چراغی که در دست خود داشت کشت

بگسترد چون جامه از بهر خواب

شنیدم که کوته زمانی نخفت

شکسته گرفت و پراکنده رفت

بنالید از ناله مرغ شب