ز دنبالم آهسته آید همی

بهر جا نهم پا، درین تیره جای

فتاده است آن کشته ام پیش پای

ز وحشت بگردانم ار سر دمی

شبی، آن تن بی روان جان گرفت

مرا ناگهان از گریبان گرفت

چو دیدم، بلرزیدم از دیدنش