لیک دو صد وصله، مرا بر قباست

زین همه گنج و زر و ملک جهان

آنچه که ما راست، همین بوریاست

همچو منی، زاده شاهنشهی است

رنجبر، ار شاه بود وقت شام

باز چو شب روز شود، بی نواست

خرقه درویش، ز درماندگی