رنجبر، ار شاه بود وقت شام

آنچه که ما راست، همین بوریاست

همچو منی، زاده شاهنشهی است

لیک دو صد وصله، مرا بر قباست

باز چو شب روز شود، بی نواست

خرقه درویش، ز درماندگی

گاه لحاف است و زمانی عباست