آب، افزون و بزرگست فضا

غنچه ای گفت به پژمرده گلی

که ز ایام، دلت زود آزرد

ز چه رو، کاستی و گشتی خرد

زینهمه سبزه و گل، جز تو کسی

نه فتاد و نه شکست و نه فسرد