ریاحین در گلستان میهمانند

حکایت ها ز سرو و لاله گفتم

زمردگون شده هم جوی و هم جر

فراوان است آب و میوه تر

بکوه و دشت، مرغان نغمه خوانند

صلا زن همچو مرغان سحرگاه

که صبح زندگی شام است ناگاه