کرد از انبار و از مخزن گذر

حجره ها را دید، بی فرش و خراب

خواست کز همسایه گیرد کوزه ای

گشت یکساعت برای موزه ای

نه اثر از خشک دید و نه ز تر

چشم طوطی چون ببازرگان فتاد

بانگ زد کای خواجه صبحت خیر باد