نه اثر از خشک دید و نه ز تر

خواست کز همسایه گیرد کوزه ای

گشت یکساعت برای موزه ای

کرد از انبار و از مخزن گذر

چشم طوطی چون ببازرگان فتاد

بانگ زد کای خواجه صبحت خیر باد

گفت آب این غرقه را از سر گذشت