من همی بینم بهشت اندر بهشت

گم شدند از خود، خدا را یافتند

من همی بینم جلال اندر جلال

تو چه می بینی، بجز وهم و خیال

تو چه می بینی، بغیر از خاک و خشت

چون سرشتم از گل است، از نور نیست

گر گلم ریزند بر سر، دور نیست