عشق حق، در من شرار افروخته است

گر گلم ریزند بر سر، دور نیست

گنجها بردم که ناید در حساب

ذره ها دیدم که گشته است آفتاب

من چه میدانم که دستم سوخته است

چون مرا هجرش بخاکستر نشاند

گو بیفشان، هر که خاکستر فشاند