من چه میدانم که دستم سوخته است

گنجها بردم که ناید در حساب

ذره ها دیدم که گشته است آفتاب

عشق حق، در من شرار افروخته است

چون مرا هجرش بخاکستر نشاند

گو بیفشان، هر که خاکستر فشاند

تو، همی اخلاص را خوانی جنون