صد سال گر بدجله بشویند زاغ را

بر من فزود، آنچه که از خلقت تو کاست

در هر قبیله بیش و کم و خوب و زشت هست

مرغی کلاغ لاشخور و دیگری هماست

چون بنگری، همان سیه زشت بینواست

هرگز پر تو را چو پر من نمی کنند

مرغی که چون منش پر زیباست مبتلاست