فرمانده سپهر، چو حکمی نوشت و داد

مرغی که چون منش پر زیباست مبتلاست

آزادی تو را نگرفت از تو، هیچ کس

ما را همیشه دیده صیاد در قفاست

کس دم نمیزند که صوابست یا خطاست

ما را برای مشورت، اینجا نخوانده اند

از ما و فکر ما، فلک پیر را غناست