دل بیژن از گفت او شاد شد

بگیتی ندیدم چو تو جنگجوی

بایران و توران ترا یار نیست

چنین کار پیش تو دشوار نیست

بسان یکی سرو آزاد شد

بیژن چنین گفت پس پهلوان

که ای نامور گرد روشن روان