که برهانی غریقی را ز غرقاب

رسیده آن سیه کاری بانجام

گسسته رشته های محکم دام

از آن کشتیت افتادست در آب

از آنت هست چشم دل، فروزان

که بفروزی چراغی تیره روزان

بگلشن، سرو از آن بفراشت پایه