چو بگرویم به کرباس خود، چه غم داریم

نه عزتست، هوانست این عقیده، هوان

نه سبزه ایم، که روئیم خیره در جر و جوی

نه مرغکیم، که باشیم خوش بمشتی دان

که حله حلب ارزان شدست یا که گران

از آن حریر که بیگانه بود نساجش

هزار بار برازنده تر بود خلقان