از آن حریر که بیگانه بود نساجش

نه مرغکیم، که باشیم خوش بمشتی دان

چو بگرویم به کرباس خود، چه غم داریم

که حله حلب ارزان شدست یا که گران

هزار بار برازنده تر بود خلقان

چه حله ایست گرانتر ز حیلت دانش

چه دیبه ایست نکوتر ز دیبه عرفان