چه دیبه ایست نکوتر ز دیبه عرفان

از آن حریر که بیگانه بود نساجش

هزار بار برازنده تر بود خلقان

چه حله ایست گرانتر ز حیلت دانش

هر آن گروهه که پیچیده شد بدوک خرد

به کارخانه همت، حریر گشت و کتان

نه بانوست که خود را بزرگ میشمرد