نه بانوست که خود را بزرگ میشمرد

چه دیبه ایست نکوتر ز دیبه عرفان

هر آن گروهه که پیچیده شد بدوک خرد

به کارخانه همت، حریر گشت و کتان

بگوشواره و طوق و بیاره مرجان

چو آب و رنگ فضیلت بچهره نیست چه سود

ز رنگ جامه زربفت و زیور رخشان