به دو روزه راه اندر آید بتور

کجا نام ما زان برآمد بلند

بنزدیک خسرو شدیم ارجمند

یکی جشنگاهست ز ایدر نه دور

یکی دشت بینی همه سبز و زرد

کزو شاد گردد دل رادمرد

همه بیشه و باغ و آب روان