وان خاک، چون نسیم بمن بگذرد، هباست

از چیره دستی تو، مرا صبر و تاب رفت

از خیره گشتن تو، مرا وزن و قدر کاست

هر روز، قسمتی ز تنم خاک میشود

آسوده اند کارگران جمله، وقت شب

چون من که دیده ای که شب و روز مبتلاست

گردیدن است کار من، از ابتدای کار