آگه نیم کزین همه گردش، چه مدعاست

آسوده اند کارگران جمله، وقت شب

چون من که دیده ای که شب و روز مبتلاست

گردیدن است کار من، از ابتدای کار

فرسودن من از تو بدینسان، شگفت نیست

این چشمه فساد، ندانستم از کجاست

زان پیشتر که سوده شوم پاک، باز گرد